آیات زیبای کلام الله

افوض امری الی الله ان الله بصیر بالعباد
کارهای خود رو بخدا واگذار میکنم همانا خداوند آگاه به امور است
حسبناالله و نعم الوکیل
خدا برایم کافیست و بهترین دوست است
ادعونی استجب اکم
بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را

وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ ۖ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَلْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ

ترجمه:و چون بندگان من،درباره ی من از تو پرسند،ب آنها بگو من به آنها نزدیکم، هرگاه کسی مرا خواند دعای او را اجابت کنم. پس باید مرا بپذیرند و به من بگروند، باشد که راه یابند.

((لاَ یَرْحَمُ اللَّهُ مَنْ لاَ یَرْحَمُ النَّاسَ))
خداوند رحم نمی کند بر کسیکه نسبت به مردم بی رحم است.

((وَالضُّحَى))
قسم به روز روشن
((وَاللَّیْلِ إِذَا سَجَى))
و قسم به شب به هنگام آرامش آن
((مَا وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَمَا قَلَى))
که پروردگارت نه تو را رها کرده است و نه با تو دشمنی کرده است

((هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنتُمْ))
هر کجا که باشید او با شماست

((َوَ کَفی‏ بِرَبِّکَ هادِیاً وَ نَصیراً))
برای هدایت و یاوری پروردگارت کافی است

((رَبَّنَا آتِنَا فِی ‏الدُّنْیَا حَسَنَهً وَ فِی ‏الآخِرَهِ حَسَنَهً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ))
بار الها، در دنیا به ما نیکی عطا فرما و در آخرت نیز نیکی بده و ما را از عذاب آتش محفوظ بدار

((انالله و انا الیه راجعون))●اجمل ایه●
همه از خداییم و به سوی او باز می گردیم

((الذی خلقنی فهو یهدین))
همانکه مرا آفرید ،همو مرا هدایت می‌کند

((فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ))
پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

((وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ))
ما از رگ گردنش به او نزدیک تریم

((”أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ”))
آگاه باش که با یاد خدا دل‌ها آرامش مى‌‌‌گیرد

((الیس الله بکاف عبده))
آیا خداوند برای بنده اش کافی نیست؟

((ایاک نعبد و ایاک نستعین))
تنها تورا میپرستیم و تنها از تو یاری و کمک می‌خواهیم

((لَا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَیْهِ))
هیچ پناهگاهی جز •خودِ خداوند• نیست

((لا إِکراهَ فِی الدِّینِ))
هیچ •اجباری• در دین وجود ندارد!

((قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ))
•بگو• پناه می برم به پروردگار سپیده دم

((إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ))
مطمئناً هرچه •خدا• بخواهد همان می شود

((وَمَن أَوفَى بِعَهدِه مِنَ الله))
چه کسی از •خدا• به عهدش وفادار تر است؟

((وَمَا اللهُ یُرِیدُ ظُلْمًا للعِبَادِ))
خداوند در حق بندگان خود ظلم نمیکند

((إِلَهِى وَرَبِّی مَن لِی غَیرُکَ))
پروردگارا، جز تو چه کسی را دارم؟

((وَمَا تَسقُطُ مِن وَرَقَهٍ إِلَّا یَعلَمُهَا))
و هیچ برگی از درخت نمی افتد مگر آنکه او آگاه است

((وَمَن یَغفِرُ الذُّنُوبَ إلا الله))
و چه کسی جز خدا گناهان را می آمرزد؟

((وَمَا اللَّهُ یُرِیدُ ظُلماً لِلعِبَادِ))
خداوند برای بندگانش بد نمیخواهد

((وَمَن أَصدَقُ مِنَ اللَّه حَدِیثاً))
و کیست که از خداوند، راستگوتر باشد باشد؟

((رَبِّ لا تَذَرنی فَرداً))
پروردگارا، مرا تنها مگذار

((إِنَّ اللَّهَ کَانَ بِکُلِّ شَیءٍ عَلِیمًا))
خداوند از •همه چیز• آگاه است

((وَهُوَ مَعَکُم أَینَ مَا کُنتُم))
و هر کجا باشید او (خدا) با شماست!

((إِنَّ اللَّهَ یُدَافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا))
قطعا خداوند از کسانی که ایمان آوردند دفاع می کند!

((وَ إِن یُرِدکَ بِخَیرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضلِهِ))
اگر •خدا• برای تو خیری بخواهد
•هیچ کس• نمی تواند مانع لطفش شود!

((هنالک اله لا تصدق وحدتک))
•خدایی• است باور نکن •تنهایی• ات را

((إنک لا تُخلِفُ المیعَادَ))
قطعا خدا زیر قولش نمیزنه

((إِن یَنصُرکُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَکُم))
اگر •خدا• شما را یاری کند •محال• است کسی
بر شما غالب آید!

((وَاللهُ یَعلَمُ مَا فِی قُلُوبِکُم))
حواسم هست تو دلت چی میگذره!

((إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلَیکُم رَقِیبًا))
خدا در همه حال مراقب شماست!

((أَنْتَ مَوْلانَا فَانصُرنَا))
•خدایا• تو سرپرست ما هستی پس دست ما رو بگیر

((وَمَن یَشکُر فَإِنَّمَا یَشکُرُ لِنَفسِهِ))
و هر کس •شکر• حق گوید به نفع خود اوست!

((فَعَلِمَ مَا لَم تَعلَمُوا))
خدا چیزهایی میداند که شما نمیدانید!

((وَلِرَبِّکَ فَاصبِر))
و به خاطر پروردگارت صبر کن!

((إِنَّ اللَّهَ یَغفِرُ الذُنُوبَ جَمِیعًا))
خدا همه گناهان را •چون توبه کنید• خواهد بخشید

((إلَى اللهِ المَصِیرُ))
بازگشت •همه• فقط به سوی خداست!

((فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً))
•قطعا• باهر سختی ، آسانی است
/
وأخیرا:
((حَسْبیَ اللهُ))
خدا برایم کافیست ‌

۱. «وَ لَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضى‏»
وبه‌زودی پروردگارت (پاداشی) به تو عطا می‌کند که (مفصلاً) راضی خواهی شد.
ضحی|۵

۲. «وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَ لْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ»
هنگامی که بندگانم از تو درباره‌ی من بپرسند، (بگو:) «من نزدیکم؛ درخواست دعاکننده را هنگامی که مرا بخواند، اجابت می‌کنم. پس (آنان نیز) باید به (دعوت) من پاسخِ (مثبت) دهند و به من ایمان آورند تا هدایت شوند.»
بقره |۱۸۶

۳. «ما أَصابَکَ مِنْ حَسَنَهٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَهٍ فَمِنْ نَفْسکَ….»
هر خوبی و خیری به تو برسد، از طرف خداست، و هر (پیشامد) بدی به تو برسد، از خود توست….
نسا|۷۹

۴.«….فَقالَ رَبِّ إِنِّی لِما أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ».
….و عرض کرد: «پروردگارا، من به هر خیری که به سویم بفرستی، نیازمندم.»
قصص|۲۴

۵. «قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ»

بگو : ای بندگان (گنه‌کار) من که از حد گذرانده ‌و بر خویشتن جنایت روا داشته‌اید، از رحمت خدا نومید نشوید؛ زیرا خداوند همه‌ی گناهان را (با توبه) می‌آمرزد؛ چه این‌که تنها او بسیار آمرزنده و مهربان است.
زمر|۵۳

۶. «وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لا یَعْلَمُها إِلاَّ هُوَ وَ یَعْلَمُ ما فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَهٍ إِلاَّ یَعْلَمُها وَ لا حَبَّهٍ فِی ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ إِلاَّ فِی کِتابٍ مُبِینٍ»

کلیدهای غیب که تنها خودش از آن‌ها آگاه است، فقط نزد اوست. از آنچه در خشکی و دریا وجود دارد، با‌خبر است، و هیچ برگی (بر زمین) نمی‌افتد، و هیچ دانه‌ای در(دل) تاریکی‌های زمین قرار نمی‌گیرد، و هیچ تر و خشکی (بر زمین نمی‌افتد) مگر این‌که او از آن آگاه است و در نوشته‌ای جامع (ثبت شده) است.
انعام|۵۹

۷. «وَ ما مِنْ دَابَّهٍ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ یَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها کُلٌّ فِی کِتابٍ مُبِینٍ»

هیچ جنبنده‌ای در زمین وجود ندارد مگر این‌که روزی‌اش بر عهده‌ی خداست و (خدا) از محل اقامت اصلی و محل اقامت موقّتش آگاه است. همه در نوشته‌ای مفصل (ثبت شده) است.
هود|۶

۸. «ما یَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَهٍ فَلا مُمْسِکَ لَها وَ ما یُمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ»
خدا ، هر درِ رحمتی را برای مردم بگشاید، هیچ کس نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد، و آنچه را (که از مردم) بازدارد، هیچ کس نمی‌تواند پس از بازداشتن خدا، آن را (برای مردم) بفرستد. (آری،) اوست که شکست‌ناپذیر و حکیم است.
فاطر|۲

۹.«لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ»

انسان از پیشِ رو و پشتِ سر تعقیب‌کنندگانی (از فرشتگان) دارد که به‌فرمان خدا، او را حفظ می‌کنند. خدا وضعیت هیچ قومی را (که در رفاه هستند،) تغییر نمی‌دهد، تا این‌که آنان وضعیت خود را (با گناه) تغییر دهند، و زمانی که خدا برای قومی، بدی (و عذابی) بخواهد، هیچ بازگشتی ندارد، و آنان غیر از خدا هیچ کارسازی نخواهند داشت.
رعد|۱۱

۱۰.«… وَ لا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْکافِرُونَ»
«…و از رحمت و گشایش خدا نومید نشوید؛ (زیرا) حقیقت این است که فقط افراد کافر از رحمت و گشایش خدا مأیوس می‌شوند.»
یوسف|۸۷